দিহিঙে দিচাঙে দিবাঙে
পাগলাদিয়াৰ পাৰতে
দিহিঙে দিচাঙে দিবাঙে
পাগলাদিয়াৰ পাৰতে
কলং কামেং দৈয়াঙে
একেই মিঠা হাহিৰে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
পৰ্বতে পাহাৰে ভৈয়ামে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
পৰ্বতে পাহাৰে ভৈয়ামে
হেজাৰ মুখৰ মাজতে একেই মিঠা হাহিৰে
দিহিঙে দিচাঙে দিবাঙে
পাগলাদিয়াৰ পাৰতে
কলং কামেং দৈয়াঙে
একেই মিঠা হাহিৰে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
পৰ্বতে পাহাৰে ভৈয়ামে
হেজাৰ মুখৰ মাজতে একেই মিঠা হাহিৰে
তুমি কাৰ্বি নে তিৱা
তুমি দেউৰী নে ৰাভা
তুমি কোচ নে ডিমাচা ও
যেনি যাও দিয়াহি ধৰা
চিনি পাও দূৰৈৰ পৰা
হাহি মুকুতা সৰা ও
দিহিঙে দিচাঙে দিবাঙে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
ইখন গাওৰ সীমাতে
সিখন ডাঙৰ জিলাতে
জনজাতি সংস্কৃতি মনেই ভৰি যায়
চহৰ নগৰ ঘূৰোতে মানুহ জাকৰ ভীৰতে
একেই সৰল হাহিটিয়ে দোলা দি যায়
কিজানি তাই আমনি পাই
ভয়েই লাগি যায়
কিজানি তাই আতৰি যায়
ভয়েই লাগি যায়
তুমি খাম্তি নে বড়ো
তুমি চিম্ফৌ নে গাৰো
তুমি মেচ নে কছাৰী ও
যেনি যাও দিয়াহি ধৰা
চিনি পাও দুৰৈৰ পৰা
হাহি মুকুতা সৰা ও
আপোন কৰি ল’বলৈ
দাপোন সাজি থ’বলৈ
তোমাৰ নামৰ বিপৰিতে উপাধি লগাই
তোমাৰ জাতৰ ন’হলেও
তোমাৰ ভাষা ন’কলেও
অসম দেশৰ ল’ৰা বুলি ল’বা নে চপাই
সমাজে হায় কিয় সদায় পৃথক কৰি যায়
পৰিধি নাই অৱধি নাই
প্ৰেমৰ নদী তাই
তুমি সোণোৱাল নে মিচিং
তুমি ফাকিয়াল নে হাজং
নে তুমি জয়ন্তিয়া ও
যেনি যাও দিয়াহি ধৰা
চিনি পাও দুৰৈৰ পৰা
হাহি মুকুতা সৰা ও
দিহিঙে দিচাঙে দিবাঙে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
পাগলাদিয়াৰ পাৰতে
দিহিঙে দিচাঙে দিবাঙে
পাগলাদিয়াৰ পাৰতে
কলং কামেং দৈয়াঙে
একেই মিঠা হাহিৰে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
পৰ্বতে পাহাৰে ভৈয়ামে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
পৰ্বতে পাহাৰে ভৈয়ামে
হেজাৰ মুখৰ মাজতে একেই মিঠা হাহিৰে
দিহিঙে দিচাঙে দিবাঙে
পাগলাদিয়াৰ পাৰতে
কলং কামেং দৈয়াঙে
একেই মিঠা হাহিৰে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
পৰ্বতে পাহাৰে ভৈয়ামে
হেজাৰ মুখৰ মাজতে একেই মিঠা হাহিৰে
তুমি কাৰ্বি নে তিৱা
তুমি দেউৰী নে ৰাভা
তুমি কোচ নে ডিমাচা ও
যেনি যাও দিয়াহি ধৰা
চিনি পাও দূৰৈৰ পৰা
হাহি মুকুতা সৰা ও
দিহিঙে দিচাঙে দিবাঙে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
ইখন গাওৰ সীমাতে
সিখন ডাঙৰ জিলাতে
জনজাতি সংস্কৃতি মনেই ভৰি যায়
চহৰ নগৰ ঘূৰোতে মানুহ জাকৰ ভীৰতে
একেই সৰল হাহিটিয়ে দোলা দি যায়
কিজানি তাই আমনি পাই
ভয়েই লাগি যায়
কিজানি তাই আতৰি যায়
ভয়েই লাগি যায়
তুমি খাম্তি নে বড়ো
তুমি চিম্ফৌ নে গাৰো
তুমি মেচ নে কছাৰী ও
যেনি যাও দিয়াহি ধৰা
চিনি পাও দুৰৈৰ পৰা
হাহি মুকুতা সৰা ও
আপোন কৰি ল’বলৈ
দাপোন সাজি থ’বলৈ
তোমাৰ নামৰ বিপৰিতে উপাধি লগাই
তোমাৰ জাতৰ ন’হলেও
তোমাৰ ভাষা ন’কলেও
অসম দেশৰ ল’ৰা বুলি ল’বা নে চপাই
সমাজে হায় কিয় সদায় পৃথক কৰি যায়
পৰিধি নাই অৱধি নাই
প্ৰেমৰ নদী তাই
তুমি সোণোৱাল নে মিচিং
তুমি ফাকিয়াল নে হাজং
নে তুমি জয়ন্তিয়া ও
যেনি যাও দিয়াহি ধৰা
চিনি পাও দুৰৈৰ পৰা
হাহি মুকুতা সৰা ও
দিহিঙে দিচাঙে দিবাঙে
আলেঙে আলেঙে আলেঙে
